Soulmate & Destiny

ไปอ่านเจอในบอร์ด ฮาดี เลยตัดเอามาบางส่วน น่ารักดี

มันเป็นกาตูนทำนายนิสัยของแต่ละหมู่เลือด

 

 

  ตกแล้วก้อตกอีก ตั้งแต่เอาน้องดำไปจอดหน้าบ้าน กะว่าจาไปอาบแดดซะหน่อย

 

ฝนแมร่งตกทั้งทุกวันเลย กิ่งไม้ก้อดันมาตกใส่หลังคาอีก ลูกก้อเลยแช่น้ำทั้งวันไปใหญ่เลย

 

เฮ้อออ..

 

 

 

ปล. วันนี้จาเอาลูกไปติดสเกิชแหละ แต่ฝนยังตกอยู่เลย หล่อมาก้อไม่รุจาไปอวดใคร

ปล2. จาได้ออกจากโรงบาลม่ะวันนี้อ่ะ 

   วันนี้ที่มานั่งเขียนตอนจบ วันสุดท้ายแหละ พรุ่งนี้ก้อไปขึ้นเครื่องที่ฮองกง เบื่อจัดกระเป๋า ดูแล้วไม่น่ายัดลงไปได้หมด เลยมานั่งโม้ให้ฟังดีก่า วันนี้วุนพุธวันสุดท้ายของอบรม ไม่ได้ทำไรเลย เช้าไปถึงก้อสอบ เสดก้อว่างไปเดินถ่ายรูปเล่นรอบๆตึกที่อบรมอ่าแหละ ไม่มีไรทำ พอดีไม่มีคูปองกินข้าว เพราะทำหาย -*- ย้อนไปเมื่อวานหน่อย พอดีก่อนจบคลาสเขาจาพาไปดินเนอร์ ทั้งคนสอนทั้งคนเรียน ไปกันหมดเลย เจนิส แคนดิช แล้วก้อสตีเฟ้น(พี่เจิดคนคุมแลป) เสดก้อไปถึงร้าน อยู่ในห้างไฮโซๆหน่อย มีแต่ของแบรน ร้านใหญ่มากมาย มีหมดเลย ทั้งเหล้าจีน สาเก เบียร์ไทเกอร์ พ่อกินหมดเลย แต่อย่างละแก้วนะ อย่างอื่นก้อดี เหมือนโรงแรมแต่ว่าอร่อยดี หอยนางรมตัวเท่าฝ่ามือเลยง่ะ แต่ไม่ได้กินหรอก เขามีให้เลือกอาหารพิเศษสี่อย่าง มีหูฉลาม หอยเป่าฮื้อ
ตับห่าน แล้วก้อไรไม่รุอีกอย่าง แต่พ่อสั่งหอยมากิน อร่อยดี ก้อของแพงเนาะ
   ย้อนไปเมื่อวันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมามั่ง เสาร์ไปช็อปปิ้งที่ Louhu มาได้นากาก๊อบมา พอดีต่อได้ถูก ก้อเลยควบมาสองซะเลย ก่อนกลับไปกาชงชามาอีกชุดนึ่ง กะว่าจาชงชากินเองแล้วว่างั้น เสดวันอาทิตย์เขาก้อพาไปเที่ยว culture Village ไปดูกำแพงเมืองจีนจำลอง แล้วก้อพวกวังของจีนสมัยก่อน ไปเล่นห้อยสลิงจากยอดน้ำตกด้วยแหละ ยาวสองสามร้อยเมตรเลยอ่ะ ตอนนี้อ่ะ ฮาสุด พี่เขาเดินกันมาเยอะเลยแวะพัก เราก้ออยากจาห้อยสลิงนะ แต่คนอื่นเฉยๆกัน เราเลยขอเดินไปข้างหน้าก่อนคนเดียว เสดก้อคนมันอยากเล่นง่ะ ก้อเลยขึ้นไปลองคนเดียวเล๊ย แล้วก้อห้อยลงมาไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ เสดพี่ๆเขาก้อเดินกันมา ตอนหลังมาเล่าให้ฟังว่าเนี่ยกำลังคุยกันอยู่เลย ไอ้หน่องหายไป เด๋วมันก้อห้อยสลิงลงมา เสดเราก้อห้อยลงมาเจอเขาพอดี พี่บอกว่ามันตายยากจิงๆ ตอนแกเล่าให้ฟังแอบอาย อิอิ   โม้ซะเยอะเลย เด๋วเย็นนี้ไปเดินเลย Dongmen อีกวันทิ้งทวนเปนรอบสุดท้ายก่อนจากเสินเจิ้น แล้วก้อไปต่อที่ฮองกงพรุ่งนี้อีกทั้งวัน อิอิ
ตอนแรกว่าจาไปนั่งกระเช้าขึ้นไปไหว้พระใหญ่ แต่เปลี่ยนแผนไปลงย่านช๊อปปิ้งแทน  เป๋าจาฉีกไหมเนี่ย เด๋วมาเล่าให้ฟังต่อแล้วกัน

 

 

 

ปล. ตั้งชื่อว่า last last เพราะว่าคุ้นหู แม่ค้าที่นี่ชอบใช้กัน ลาสๆ อ่า (เปนการบอกราคาตอนสุดท้ายว่าลดได้แค่นี้)

    วันนี้สบายๆ ฝนตกอากาศดี เย็นๆทั้งวันเลย ไม่ได้เรียนด้วย เช้าไปทำแลป บ่ายไปดูงานตามแผนกอื่นๆ ที่นี่อลังการมาก แต่ละฝ่ายแยกตึกกันหมด ตึกการเงิน อย่างกะพระราชวัง เห็นแล้วงงเลย มีสวนแล้วก้อทะเลสาปอีก ไรกันคะคูนนนนน.. เสดกลับมาว่างเลยออกไปเดินเล่น เล็งมานานแหละ ว่าจาถอย Converse ซักคู่แต่ตัดสินใจไม่ได้เอาสีไร แล้วก้อได้มา มันลด 40% เปนเงินไทยประมาณ 1300 ก่าๆ ที่นี่รองเท้าแพงอ่ะ ราคาตั้งมัน 2500 ก่าๆ ในไทยเราแค่ 1700 เองที่เปนหนังอ่ะ แต่ก้อชอบ เพราะคิดว่าในไทยสีนี้ไม่น่ามี แล้วก้อถูก ถ่ายรูปมาให้ดูด้วย

 

 

 

 

    วันหยุดสองวันไม่ได้พักเล๊ยยย วันเสาร์ไปเดินโหลวฮู ซื้อชาแล้วก้อบัวหิมะ ไม่น่าเชื่อว่าจาเดินได้ทั้งวัน ไปทะเลาะกะแม่ค้ามาสองสามร้าน ก้อต่อราคาแล้วมันไม่ได้ดังใจเรา เราไม่เอาก้อไม่ผิดนิ แต่แมร่งมาทำรมเสียใส่เรา ตอนแรกตั้งใจว่าจาซื้อนากาก๊อบซักหน่อย พอไปดูของจิงแล้วคุณภาพมันไม่ได้ เลยไม่เอาเลย ไม่กล้าไปดูร้านอื่นด้วย เด๋วทะเลาะกะมันอีก
    มาวันอาทิตย์ตื่นแต่เช้าทัวร์พาเที่ยวมารับ เช้าไปสวนสาธารณะริมทะเล ไม่ค่อยมีไร แต่วิวสวยดี เห็นเมืองเสินเจิ้นแล้วก้อเกาะฮ่องกง แล้วก้อมีสะพานข้ามยาวๆ สวยดี แต่อยู่ไกลไปหน่อย เสดเที่ยงก้อมากินข้าวที่โรงแรมที่ โหวอฉางเป่ย ก้อธรรมดา เพราะว่ากินข้าวโรงแรมมาทุกวันอยู่แล้ว เสดบ่าย ไฮไลท์ของวัน เขาก้อพาไปที่ Windows of the world เปนเหมือนชื่อเลย ที่นี่เขาจำลองที่สำคัญๆ หรือเมืองดังๆจากทั่วโลกมาไว้ มีไรมั่งอ่ะ เยอะมาก แต่เอาที่ประทับใจ ก้อเช่น ขึ้นไปชมวิวบนหอไอเฟล ล่องแก่งแกรนแคนย่อน(เปียกไปครึ่งตัว) เวนิช นครวัดก้อสวยดี เสดทุ่มก่าๆ ก้อมาดูโชว์ อลังการมากแต่ว่าเซ็งแบตกล้องหมด ไม่ได้ถ่ายมาให้ดูเลย กลับมาห้องก้อสี่ทุ่ม หลับเปนตาย ปวดขาไปอีกวัน วุ่นรุ่นขึ้นมาเรียนแบบซากศพ นั่งรถทั้งไปและกลับพ่อหลับเปนตาย ตอนเย็นกินข้าวเสดแอบซื้อส้มจีนมาลองกินด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล. เที่ยวไม่ค่อยหนุกเลย ขาดนางแบบประจำตัว ถ่ายมาม่ะมีคนเลยมีแต่วิว เฮ้ออ

    วันนี้ก้อเหมือนเดิมเลย ตื่นมาแล้วก้อไปเรียน แล้วก้อกลับ เสดก้อนั่งรถไฟไป LoaHu ไปห้างชื่อดัง ที่มีแต่ของก๊อปทั้งห้าง ไปเหล่ๆร้านมาแหละ ว่าจาถอยนากาโอเมก้าซักเรือน ถามมารุ่นนึงแบบยังไม่เห็นของดูแค่แคตตาลอก เจ๊แกบอก 700 เสดคุยไปคุยมา เราจากลับแล้ว เขาให้มา 300 ก้อไม่สนใจอยู่ดี ตั้งใจเอาไว้จาเอา 200 แต่ว่าไม่เห็นของ ก้อเลยไม่สน เอาไว้วันเสาร์มาเจอกันใหม่นะ ลืมบอกไปเจ๊ร้านนี้พูดไทยคล่องเล๊ยยย 55+ ขำดี วันนี้เดินไม่หนุกเท่าไหร่ พี่โอ๋แกทำมือถือหาย เดินไปก้อเส้าๆไปด้วย เลยกร่อยๆ กันหมดเลย เสียดาย โมโต V8 ด้วย เสดก้อกลับมานอนปวดขาที่ห้อง เหนื่อยจัดหลับ ไม่ได้อาบน้ำเลย อิอิ

  

    วันพฤหัสแหละ แป๊บๆจาครบอาทิตย์แล้ว ไวเหมือนกัน ไวเหมือนแคนดิชสอนเลย ดีนะที่ทีมเราจากทีทีสามคนมีพื้นมาก่อนเลยตามทัน ทำแลปก้อสบายๆ แต่พวกคนอื่น อันนี้ไม่แน่ใจ ดูแล้วน่าจาแย่ เพราะว่าที่เขามาถามๆเรา ยังจับสเต็ปไม่ค่อยได้เลย ก้อคอสเขาไม่ได้มาปูเบสิกให้เลยอ่ะ มาถึงก้อใส่ๆอย่างเดียว
    ตอนเย็นเดินไปกินก๋วยเตียวอีกซอยนุงมา โชคดีไปเจอลุงคนนึ่ง แกมาช่วยเราบอกเด็กเสิฟว่าจาสั่งไรมั่ง เพราะว่ามันม่ะมีรูปให้เราสั่ง(อ่านจีนม่ะออก) ลุงแกพูดไทยคล่องเล๊ย ถามไปถามมา แกไม่ใช่คนไทยคับ เปนคนฮองกง แต่ว่าคงจาค้าขายกะคนไทยมาเยอะ เลยพูดได้ แกบอกว่ามาทำธุระที่เสินเจินอ่ะ แล้วแกก้อเดินไป เมนูที่ลุงแนะนำมาอร่อยเล๊ยยยย ลูกชิ้นเนื้อร้านนี้หร่อยจิงๆคับ กินเสดก้อแยกย้ายกันไปเดินดูของ ไปแอบเหล่คอนเวิด มันลด 40% แต่ตัดสินใจไม่ถูก เวลามาเดินซื้อของ แล้วไม่มีคนมาช่วยเลือกบางทีมันก้อแอบไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่นะ งี้แหละที่เขาเรียกว่าอาการของคนกำลังจามีคู่ ว๊ากกกก

 

    วันศุกร์พักขา ไม่ไปไหนเลย ไปกิน KFC แหละมื้อเย็น แอบเซ็ง ม่ะมีพวก accessory ให้เลยอ่ะ มือกะกระดาษ จานก้อไม่มี ซ้อม มีด ม่ะให้ไรซักอย่าง เราเดินไปบอกเลยให้ซอสมาสามซอง คนละซอง แล้วก้อถุงมือพลาสติกอีก 3 อัน พอกันที KFC เมืองจีน

 

ปล. ขอบคุงลุงจากฮองกงที่มาสั่งก๋วยเตี๋ยวอร่อยๆให้ถึงเสินเจิ้นด้วยนะคับ

 มีคนว่าวันแรกเยอะ งั้นช่วยอ่านต่ออีกสองวันนะ ถ้าไปเดินมาหมดแล้วก้อคงไม่ค่อยมีเรื่องไรมาเล่าแหละ

     วันต่อมา เปนวันที่ต้องไปอบรมที่ศูนย์อบรมของหัวเว่ยวันแรก ออกแนวตื่นเต้นอีกตามเคย ตื่นมาหกโมงก่าๆ อาบน้ำขึ้นไปกินข้าวเปนบุฟเฟ่ รอบนี้พอได้ มีให้เลือกมากมาย เสดก้อมาขึ้นรถ 8.30 มีรถบัสคันเล็กๆมารอรับ คนอื่นลงมาสาย 5 นาที คนขับทำท่าทางหงุดหงิด เชื่อเลยว่าคนจีนเขาตรงเวลากัน มันถามตั้งสามรอบว่าจาไปหรือยัง ทั้งๆที่เราบอกมันตั้งแต่แรกว่า คนยังไม่ครบ เฮ้อออ.. นั่งรถมาประมาณ 40 นาที ก้อถึง เขาเรียกที่นี่ว่า Huawei University โอ้ว ใหญ่อยู่ เจนิสก้อมารอรับ พาเดินไปดูรอบๆ แล้วก้อได้ฤกษ์เริ่มเรียนกัน คนสอนเปนสาวผมสั้น ดีหน่อยที่พูดอิ๊งชัดเจนมาก เลยพอฟังรู้เรื่อง เสดเจนิสก้อพาไปกินข้าว อีกตึก คนเยอะมาก เจอคนไทยด้วยกันอี๊ก มาจาก AIS แต่มาอบรมคนละคอส อาหารก้อพอได้ เยอะและหลากหลาย อ้วนแหงๆ เบรก 11.30 - 14.00 น. เนื่องจากที่นี่กินข้าวเสดเขาให้นอนกลางวันกันอ่ะ แต่ว่าเราไม่ได้นอน เพราะว่าไม่มีที่นอน เซ็ง พอเริ่มเรียนเราก้อเริ่มง่วงทันที เสด 5 โมงรีบมาขึ้นรถกลับโรงแรม(ไม่รีบเด๋วมันหงุดหงิดอีก)
    ไฮไลท์ของวันนี้อยู่ที่นี่เอง นั่งรถกลับมาถึงรู้ว่าใกล้ๆกะโรงแรมมันเปนแหล่งช๊อปปิ้งหลักของเมืองเลย ไปเดินสำรวจมา เซนเตอร์พ้อยดีดีนี่เอง แต่ใหญ่ก่าเยอะ คนก้อเยอะมาก สาวๆจีนแต่ตัวใช้ได้เลยอ่ะ เกงสั้นๆ เท้าบูท ขาวหมวย หุหุ อยากจาขอถ่ายรูป แต่ก้อนะคนมันเยอะ แอบไม่กล้าด้วย แล้วก้อแวะกินข้าว ร้านชื่อกังฟู ก้อพอกินได้ เสดก้อกลับมาโรงแรม แต่กะว่าพรุ่งนี้หรือวันต่อๆไป คงจาได้มากินข้าวแถวๆนี้ทุกวันแหละ 55+
   

    วันที่สาม วุ่นแต่เช้าเลย ลงมาขึ้นรถบัสของหัวเว่ย เราก้อจาไปขึ้นคันเดิม แต่คนขับมันดันบอกให้เรามาขึ้นคันหน้า ซึ่งเป็นคันเล็ก แถมคนขับเปนหญิง พอเราเดินมา ป้าคนขับแกก้อขอเราดูบัตร ดูแว๊บนึง แล้วก้อบอกให้ขึ้นรถ เราก้อคิด สงสัยจาเปลี่ยนรถให้แล้วมั๊ง ก้อเลยขึ้นไปนั่งรอ แล้วไอ้รถคันเก่ามันก้อออกไปเลย 8.30 น. ตรงเวลามาก บนรถมันมีแค่ 3 คนเอง มันจารีบไปไหนหว่า แมร่งง...  เสด ปากดว่าไม่ใช่คับ มีพวกคนเวียดนามลงมาอีก 20 คน ป้างานเข้าเลยคับ โวยวายเปนภาษาจีน ก้อม่ะมีใครฟังรู้เรื่อง สรุปต้องให้รถมารับอีกคัน ก่าจาได้เรียน 10 โมงครึ่ง หลังจากนั้นก้อเหมือนเดิม แต่ตอนเย็นก่อนกลับดีหน่อย เจนิสพาไปเอาเงินเบี้ยเลี้ยง หัวเว่ยให้คนละ 1640 หยวน รวยเลยคับ
    เสดกลับมาถึงโรงแรมก้อรีบขึ้นไปเอากล้อง แล้วก้อไป Huaqiangbei เป็นที่ช๊อปปิ้งพวก มือถือ mp3 แล้วก้อมีโซน Women's world ถ้าพาอ้วนมาสงสัยช๊อปกระจาย ร้านเยอะมาก ของไอทีก้อเหมือนพันทิพย์บ้านเราเลย แต่มีเปนสิบๆห้าง เยอะมาก คนก้อเยอะ วันนี้มาเซอเวย์ก้อเลยไม่ได้ดูอารายมาก แวะมากินข้าว แล้วก้อกลับ ลองนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินด้วย ขากลับอย่างเมื่อย เพราะว่าขาไป ดันไปขึ้นผิดสถานี เหมือนเราจาขึ้นที่หมอชิต แต่เดินไปขึ้นสะพานควายอ่ะ เหนื่อยเล๊ย เดินขาลากกลับโรงแรม ตอนกลับซื้อหมึกย่างด้วย ราดน้ำจิ่มมาอย่างเผ็ด เผ็ดมากกกกก ถึงว่าตอนที่จาซื้อน้องเขาถามไรก้อไม่รุ คงจาประมาณว่า ราดน้ำจิ่มหรือป่าวไรแบบนั้นอ่ะ ไม้ละ 4 หยวน ก้อพอได้ รอบหน้าว่าจาลองทาโกะ  

    ที่เมืองจีนค่าเดินทางน่าจาถูก ค่ารถไฟฟ้าใต้ดิน สามสถานีแค่ 2 หยวน ตกสิบบาทเอง แต่ขบวนรถไฟจายาวมาก และที่บ้านเราจามีมอไซด์รับจ้าง แต่ที่นี่ มีแต่จักรยานรับจ้าง ก้อดีเหมือนกัน ไม่มีแว๊น แล้วก้ออีกอย่าง ตั้งแต่มานี่ ไม่เจอหมาข้างถนนเลย เจอแต่หมาที่เขาเลี้ยงไว้ มันเดินตามเจ้าของ ที่นี่เขาไม่ใช้สายจูง ปล่อยให้มันเดินอิสระเล๊ยย ตอนเจอตกใจเลย นี่มันปอมๆ ของใครเนี่ ปล่อยมาเดินกันแบบนี้ เด๋วก้ออุ้มกลับบ้านซะเลยนิ

 

ปล. ตอนเรียนเริ่มรำคาญเด็กจัสเทลแหละ แมร่งถามกันจั๊ง รู้ว่าพูดได้ ฟังเก่ง เลยถามอยู่นั่นแหละ เมิงหัดเข้าใจไรง่ายม่ะเปนหรือไงเนี่ย -*-